Całkiem niedawno mieliśmy okazję przetestować najnowszy nabytek państwowego przewoźnika naszych południowych sąsiadów – ČD ComfortJet. Vectrainy produkcji niemieckiego giganta, Siemensa, dotarły do Czechów dopiero na przełomie sierpnia i września roku bieżącego. Jak sprawdziły się w praktyce?

„Wypróbowaliśmy” te składy, które mogę spokojnie nazwać świetnymi, na dwóch trasach: rj 175 „Hungaria” oraz rj 51 „Vindobona”. Miałem przyjemność przejechać się obydwiema klasami tego pociągu, a recenzję zacznę od klasy 2.

Czystość

„Hungarię” testowaliśmy na trasie Pardubice hl.n. – Brno hl.n. Pomimo tego, że skład przyjechał aż z Berlina, był czysty i zadbany. Podczas naszej trochę ponad godzinnej podróży nie zauważyliśmy żadnych mankamentów, jeśli chodzi o porządek. Toalety były czyste i wyposażone w papier toaletowy, a wykładziny nie nosiły na sobie większych śladów użytkowania. W kwestii czystości nie możemy postawić oceny innej, niż 10/10.

Komfort podróży

Wnętrze składu jest bardzo przytulne. Subtelne drewniane wykończenie wagonów sprawia, że są o wiele mniej „szpitalne”. Projektanci Siemensa postawili również na łagodne, ciepłe oświetlenie. Zdecydowanym plusem jest tutaj wspomniana wcześniej materiałowa wykładzina, znajdująca się w obydwóch klasach. Fotele z pozoru mogą wydawać się niewygodne, jednak w rzeczywistości są naprawdę dobrze zaprojektowane. Każda para siedzeń jest rozkładana, a pasażerowie mogą skorzystać z jednego gniazdka 230V, jednego wejścia USB-A oraz jednego USB-C. Pojedyńcze gniazdka niestety są tutaj minusem, ponieważ przy korzystaniu z nawet dwóch urządzeń na to samo wejście, nie jesteśmy  w stanie podłączyć ich naraz. Oprócz tego, każy fotel jest wyposażony w lampkę do czytania wkomponowaną w półkę na bagaż oraz stolik i małą siateczkę na drobne rzeczy w dolnej części przedniego fotela. Środkowy podłokietnik jest niestety dzielony na dwóch pasażerów. Wewnątrz pociągu, przy prędkości ok. 100 km/h, natężenie hałasu wahało się między 45 a 50 dB, ekwiwalent cichego pomieszczenia. Przejścia między wagonami są w stu procentach hermetyczne i nie generują dodadtkowego hałasu, a bardzo dobrze dobrane zawieszenie amortyzuje większość drgań. Każde miejsce wyposażone jest również w system wskazujący zajętość danego miejsca i odcinek, na którym jest ono zarezerwowane. Wi-Fi na całej trasie sprawdziło się naprawdę na medal, oglądanie filmów czy rozmowy nie są tutaj problemem, co jest naprawdę ważną kwestią szczególnie dla osób pracujących w pociągu. Co ciekawe, ten artykuł powstał właśnie podczas podróży jednym z Comfortjetów :). Jeśli chodzi o komfort, skład dostaje ode nas 10 punktów na 10.

Cena

Cena za przejazd w klasie 2 na tej ponad godzinnej trasie wyniosła nas 117 koron czeskich od osoby, czyli w przeliczeniu (na 19.12.2025) ok. 20 PLN. Jest to cena dość niska, jak na połączenie bez przystanków pociągiem międzynarodowym. Bilet był kupowany jako połączenie zintegrowane z pociągiem międzynarodowym, więc nie naliczono dodatkowej opłaty za rezerwacje miejsca.

Klasa 1

Podróż w klasie pierwszej odbyliśmy międzynarodowo, z Brna do Wiednia. Jak wypadli nasi południowi sąsiedzi po podniesieniu poprzeczki? Wszystko znajdziecie niżej!

Wyposażenie

Na pokładzie samego pociągu można było definitywnie poczuć, że podróżuje się na poziomie. Skórzane, pachnące jeszcze nowością fotele z charakterystycznymi dla ČD czerwonymi zagłówkami były zdecydowanie jednymi z wygodniejszych, jeśli nie najwygodniejszymi, jakie spotkałem w pociągu. Na klasę pierwszą przeznaczono dwa wagony składu, znajdujące się w ostatniej (lub pierwszej) części składu. W jej skład wchodzą: wagon kontrolny Afmpz oraz wagon Ampz, dające w sumie 99 miejsc dla pasażerów. Fotele ustawione są w układzie 2+1. Dodatkowo, do dyspozycji pasażerów oddano 4 stoliki (dwa czteroosobowe oraz dwa dwuosobowe). Każdy fotel wyposażono w trzy gniazdka: USB-A, USB-C oraz 230V. Do tych trzech wyjść dołączono jednak kolejną opcję ładowania: bezprzewodową. Łącznie do dyspozycji pasażera są więc 4 źródła zasilania. Każdy fotel jest wyposażony również w indywidualny, obity skórą podłokietnik oraz śmietnik (w przypadku miejsc obok siebie śmietnik jest do podziału na dwóch pasażerów).

Przejazd

Pociąg zaczynał bieg w Brnie, więc jakiekolwiek opóźnienie graniczyłoby z cudem. Zaraz po zajęciu naszych miejsc podszedł do nas konduktor, oferując butelkę wody w cenie biletu. Ze stacji w Brnie wyruszyliśmy punktualnie, rozpędzając się po chwili do maksymalnej prędkości liniowej, 160 km/h. Nadmienić należy, że sam w sobie skład może osiągnąć prędkości znacznie wyższe, bo prędkość eksploatacyjna wynosi 230 km/h, jednak nie jest ona wykorzystywana na czeskich szlakach ze względu na ograniczenia techniczne. Po około 25 minutach dotarliśmy do pierwszego, a zarazem jedynego postoju, stacji granicznej Břeclav. Postój trwał 8 minut z powodu zmiany załogi oraz systemu zasilania lokomotywy. Břeclav także opuściliśmy punktualnie, kierując się w stronę Austrii jedną z najstarszych europejskich linii kolejowych, Nordbahn, będącą jedną z części słynnej na cały kontynent „Kolei warszawsko-wiedeńskiej”. Po 40 minutach można było zobaczyć pierwsze krajobrazy światowej stolicy muzyki, a chwilę późnej, punktualnie co do minuty, pociąg dostojnie wtoczył się na stację Wien Hauptbahnhof, dostarczając pasażerów z Brna do Wiednia w czasie 91 minut.

Cena

Wbrew powszechnym przekonaniom, pierwsza klasa wcale nie musi być drogą rozrywką. Kupując bilet z wyprzedzeniem (ok. miesiąca) przez stronę austriackiego przewoźnika (oebb.at) za podróż w taryfie Sparschiene zapłaciliśmy 7,95 EUR w jedną stronę od osoby (z rezerwacją)

Dodatkowe udogodnienia

Pasażerom klasy pierwszej na głównych stacjach zarówno w Czechach, jak i Austrii, udostępniono specjalne saloniki (ČD Lounge, ÖBB Lounge), w których można poczęstować się kawą, herbatą,  a także (w Austrii) chłodnymi napojami gazowanymi i drobnymi przekąskami, co znacznie umila podróż. Z saloniku skorzystać można najwcześniej 90 minut przed odjazdem pociągu, na który posiadamy bilet, oraz 30 minut po przyjeździe. Jest to zdecdowanie bardzo pozytywne zaskoczenie oraz bardzo znaczące udogodnienie, pozwalające zrelaksować się już przed wejściem na pokład.

Podsumowanie

Na wstępie należy nadmienić, że opinia jest w 100% niezależna. Comfortjet naszym zdaniem jest składem wybitnym, który na pewno godnie kontynuuje dziedzictwo słynnej już marki railjet. Wnętrze zostało zaprojektowane naprawdę dobrze, wagony są wyciszone wzorowo, a sam skład zdaje się lecieć, a nie jechać. Jest to definitywnie najlepszy pociąg, jaki do tej pory testowaliśmy. Gdybyśmy mogli, dalibyśmy mu 11/10, ale trzymajmy się zasad. Dobra robota, ČD, dobra robota Siemens, dobra robota ÖBB.

10/10!